Een week gelden was hij even wereldnieuws. Steward Steven Slater die zo boos wordt op een passagier die te vroeg uit de stoel komt, dat hij een tierade begint en vervolgens het vliegtuig (met biertje, niet onbelangrijk) via de noodglijbaan verlaat.
En er zijn natuurlijk geen beelden van, dus wat doe je dan.
De oplossing volgens de Taiwanese televisie hieronder:
Een weekend vol met vriendschap, onweer, drank, oververhitte tentjes, bierontbijt, regenbuien, warme whisky en meer van dat soort grappen.
Al het ging natuurlijk om de cultuur en het straattheater, dat spreekt voor zich.
Foto’s dan maar als bewijs.
Afgelopen vrijdag was ik met buurman in de universteitsbibliotheek van de UU om foto’s te maken.
Hoewel het licht, door de zware bewolking, tegenviel hebben we wel toffe foto’s gemaakt.
Hieronder twee door mij geschoten beelden.
Ja, je leest het goed. Neem een handdoek mee vandaag!
Het is namelijk 25 mei, ook bekend als Towel day. En waarom de handdoek zo geweldig is wordt uitgelegd in Douglas Adams’ “The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy”;
–
A towel, it says, is about the most massively useful thing an interstellar hitchhiker can have. Partly it has great practical value. You can wrap it around you for warmth as you bound across the cold moons of Jaglan Beta; you can lie on it on the brilliant marble-sanded beaches of Santraginus V, inhaling the heady sea vapors; you can sleep under it beneath the stars which shine so redly on the desert world of Kakrafoon; use it to sail a miniraft down the slow heavy River Moth; wet it for use in hand-to-hand-combat; wrap it round your head to ward off noxious fumes or avoid the gaze of the Ravenous Bugblatter Beast of Traal (such a mind-bogglingly stupid animal, it assumes that if you can’t see it, it can’t see you); you can wave your towel in emergencies as a distress signal, and of course dry yourself off with it if it still seems to be clean enough.
More importantly, a towel has immense psychological value. For some reason, if a strag (strag: non-hitch hiker) discovers that a hitch hiker has his towel with him, he will automatically assume that he is also in possession of a toothbrush, face flannel, soap, tin of biscuits, flask, compass, map, ball of string, gnat spray, wet weather gear, space suit etc., etc. Furthermore, the strag will then happily lend the hitch hiker any of these or a dozen other items that the hitch hiker might accidentally have “lost”. What the strag will think is that any man who can hitch the length and breadth of the galaxy, rough it, slum it, struggle against terrible odds, win through, and still knows where his towel is is clearly a man to be reckoned with.
–
Dankzij mijn goede vriend Harold (nee, niet ikzelf) werd ik gewezen op het feit dat het vandaag “teken Mohammed dag” is. Dit allemaal omdat er een paar idioten zijn die de makers van één van de leukste tv-series hebben bedreigd. Dat leidde weer tot censuur en daar ben ik weer tegen.
Aangezien ik een voorstander ben van een eigen mening én ook nog ooit een paar jaar op een kunstacademie heb rondgelopen, kon ik niet achterblijven.
Ik heb ‘m getekend met een lach, omdat Goden, profeten etc.. meer moeten lachen.
Daarbij heb ik hem ook een Elviskuif gegeven. Omdat ik dat artistiek verantwoord vind (bla bla, neuzel neuzel).
Hoewel, nu ik nog een keer goed kijk zou het ook een Leningrad Cowboys Kuif kunnen zijn.
De laatste tijd plaats ik meer video’s op dit blog dan dat ik wat schrijf. Schrijven gaat me niet goed af, denk ik, en als ik wat schrijf gaat het nergens over. En wat zoude ik moeten schrijven. Dat het zwemmen vandaag lekker was en dat ik bijna de helft van de tijd een hele baan voor mezelf had… en dat ik vind dat ik als toekomstig dictator daar wel recht op heb?
Wat interesseert u dat nu?
Of dat die kater van mij sinds vrijdag ziek was (en zichzelf heel erg zielig vond), maar dat hij nu weer zelfstandig kan eten en aan de beterende hand is?
Geen hond die daar warm van wordt.
Of dat ik nu naar een prachtige plaat van Billie Holiday aan het luisteren ben?
Wie zit daar op te wachten?
En dat het motortje van mijn platenspeler na een half uur een lichte brom geeft waardoor het luistergenot dan toch weer afneemt.
Degene die dat nieuws belangrijk vindt moet nog geboren worden.
Soms kan ik inderdaad beter een video plaatsen… misschien binnenkort weer.
Ja, het moest er toch een keer van komen. Zeker sinds ik zo’n Ispeeltje heb. Ook ik ben nu via twitter te volgen. Niet dat ik nu heel veel interessante dingen te melden heb, maar toch.
Daarbij is Twitter een dertigersding, dus ik mag nog een maandje of zeven.
Nieuwsgierig? twitter.com/kade104